Dag 21 - Terug naar huis

Vandaag de echte laatste dag in Japan want vandaag vliegen we hopelijk naar huis.

We waren vroeg op gestaan om de laatste dingen in te pakken, uit te checken en een taxi naar het Asakusa View Hotel te nemen. Daarvandaan vertrekt de airport bus naar Narita airport.

Gelukkig liep alles voorspoedig en om 0745uur vertrok de airport bus.

Een rit van 2.15uur naar de luchthaven.  In eerste instantie reed hij langs allerhande ophaalpunten, en vanaf een centraal gelegen punt vertrok hij rechtstreeks door naar Narita. Gelukkig niet te veel ochtendspits dus dat viel mee. Eerst naar terminal3, dan nummer2 en uiteindelijk onze terminal nummer1.

Natuurlijk waren we veels te vroeg, de check- in balie was nog niet eens open.

Pas om half11 kon iedereen terecht. Wij schoven aan toen de meesten in de rij geweest waren. Maar….. de vlucht zat vol en zonder stoel toewijzing mag je niet door de security en douane…. Wat nu??

Ze vroegen of we een prioriteit hadden qua acceptatie.. ja dat hadden we.. Hans eerst, daarna Lily en ik als laatste, omdat het qua werk zo uitkwam. En of we een probleem hadden met eventuele uitgifte klapstoelen.. nee dat hadden we niet, meekomen was het allerbelangrijkste.

Nu heeft Hans het beste nummer van álle stand-by passagiers, en Lily en ik pas als nummer 4 en 5 qua acceptatie. We werden gevraagd half1 terug te komen, dan wisten ze meer of er passagiers niet waren komen opdagen. Wat een stress, als we zo laat geaccepteerd zouden worden haalden de koffers het dan wel op onze vlucht? En was t niet te druk bij de security en douane.. allemaal vraagtekens…

Zogoed en zo kwaad als t ging hebben we een uur of anderhalf rond gelopen en gezeten om de tijd te doden. Ik had mijn collega op werk gevraagd een goed woordje te doen bij de bemanning, maar de cockpit crew bleek ook 2 stand-by mee te hebben, maar ze zouden hun best voor ons doen.

Om 1215uur stonden we weer bij de balie, nog steeds een kwartier te vroeg. De bemanning kwam eraan en we zagen dat een van de gasten die mee was met hun een klapstoel kreeg, wel een met een slechter nummer… Hans verschoot van kleur, wat gebeurd hier? De andere stand-by van de crew moest wachten, die had een beter nummer dan Lily en ik.

Lang verhaal kort, tot en met ik, dus de eerste 5 kregen een stoeltoewijzing.

Hans ergens op rij 26, die volgende twee ook ergens achterin, ik op rij 31, en Lily een klapstoel. Blij dat we meekonden, want uiteindelijk bleven er een stuk of 8 staan. Wij als een speer de bagage ingecheckt.. Lily en ik over de 20kilo 🤭

Naar de security, alleen Hans moest een potje Japanse sambal achterlaten, die had hij compleet over het hoofd gezien. Door de douane, gelukkig alleen een gezichtsscan. Dus dat verliep prima.

Geen tijd meer voor taxfree helaas, tot ergernis van Hans. En bij de gate ergens achterin kwam een dame van passage naar me toe. Schrok me rot, dacht dat ze mij eraf gingen halen. Maar ze vertelde dat ik een andere stoel kreeg, pfff gelukkig en zelfs naast Hans neergezet.

Nou onszelf gepositioneerd en klaar voor een vlucht van 13uur over de Pool. Wat een afstand is t ook, als je 5uur achter de kiezen had moest je nog 8uur.

Al met al overleefd, gezellig met de crew gekletst, Lily was nog naar ons toegekomen, dus dat was ook effe een welkome afleiding. Zij heeft uiteindelijk met de andere gast van de crew een crewbedje gekregen, best luxe eigenlijk. Ik weet dat het een pijpenla is maar je kunt tenminste languit. We spraken af na aankomst op elkaar te wachten bij de gate.

We kwamen uiteindelijkeen half uur te vroeg aan, dus dat was heel lekker.

Konden door de Marechaussee met gezichtsherkenning, dat werkt echt veel sneller, en de koffers waren bij de band al gearriveerd.

Hup door de douane en richting trein. Hollandse punctualiteit, 10minuten te laat. Naar Muziekwijk en Hans haalde de auto zodat we uiteindelijk bekaf maar blij thuis aankwamen.

Wat een reis was dit al met al, drie weken kriskras door Japan en heel veel gezien en gedaan. Zeker een aanrader want het is een prachtig land en vriendelijke en beleefde mensen. Kunnen sommige Hollanders nog wat van leren. Nu even een paar dagen bijkomen!